هر کسی پا از گلیمش وانهد
رو به سوی نیستیها پانهد

هیچ کس با وی نگردد هم قرین
جز گروهی اندک از احمقترین

احمقان را جز حماقت کار نیست
ابلهان را جز خیانت یار نیست

خائن مزدور در روز بلا
هم قسم شد با یزید و اشقیا

او که دم از آل یاسین میزند
پس چرا هی تیغ بر دین می زند

با تو ام ای صاحب اشرافیت
آنکه ترسیدی و باختی قافیت

پس چرا هی دخترت راهی کنی
تا به کی اندیشه شاهی کنی

آرزویت را به گوری می بری
یک کفن حتی به زوری می بری

ما تماما یاوران رهبریم
جان و دل را ، بهر اهدا میبریم

مشت ما محکم تر از محکم بود
از برایش ، پوزه هاتان کم بود

خوش عبا ، ای خاتم اهریمنی
تا به کی دم از سیادت می زنی

گر که داری ذره ای مهر علی
سر بسا بر زیر پای رهبری

شیخ مصلح ، طلحه ی جنگ جمل
تو نما ، بر واجبات خود عمل

فتنه در روز حسینی می کنید
جنگ با عکس خمینی میکنید

بر حسین بن علی یاغی شدید
تا ابد با شمریان باقی شدید

این بدانید ای تمام ابلهان
گمرهان کور و کر در این زمان

ملت ایران فدای رهبر است
عاشق سید علی و حیدر است

گور خود را خود به بازو کنده اید
لیک شیطان زمان را بنده اید

یا علی ای مظهر آزادگی
ای صفایت در کمال سادگی

ما فدای چاه غمهای توایم
خاک زیر آن دو پاهای توایم

میشود بار دگر غوغا کنی
عمرو عاص این زمان رسوا کنی

حیله و نیرنگ ها پوشالی است
این صدا از طبل های خالی است

سد علی ای رهبر فرزانه ام
عشق تو خرم کند ویرانه ام

گر تو لبها را به امری تر کنی
کار این نامردمان یکسر کنی


وسلام . سادات شریف